Drie hechtingsstijlen
Hoe mensen bij stress affilieren, hangt voor een deel af van de ervaringen die ze in hun vroege jeugd hebben opgedaan. Afhankelijk van hoe ouders reageerden op de noden van hun kind, ontwikkelen jonge kinderen een bepaalde hechtingsstijl:
· Mensen met een veilige hechtingsstijl gaan ervan uit dat anderen hulpvaardig en te vertrouwen zijn; ze kunnen iets voor je betekenen als je het moeilijk hebt.
· Mensen met een vermijdende hechtingsstijl proberen vooral op eigen benen te staan; ze gaan er niet vanuit dat je aan anderen iets hebt of dat ze te vertrouwen zijn.
· Mensen met een angstig-ambivalente hechtingsstijl tenslotte worden gekenmerkt door een sterke behoefte aan aandacht en bevestiging, gecombineerd met de angst dat anderen ze verlaten of afwijzen.
Deze hechtingsstijlen worden al vroeg aangeleerd en zijn relatief stabiel: mensen nemen deze stijl mee naar hun volwassen leven, waar deze mede bepaalt in hoever en hoe je hulp en steun zoekt in moeilijke tijden. Uit onderzoek blijkt dat de veilige hechtingsstijl het meest succesvol is om stressverschijnselen te reduceren, omdat men zich dan ook veilig voelt bij de eigen partner. In feite gaat het erom hoe je je onder alle omstandigheden veilig kunt voelen bij en in de aanwezigheid van andere mensen.
De hechtingsstijlen zijn dan ook van grote invloed op de liefde, die een speciale vorm van affiliatie is. Als je kunt zeggen, denken, voelen: ik voel me veilig bij jou, wat er ook gebeurt, voel je je meer op je gemak dan wanneer je altijd nog enige reserve, onzekerheid of angst voelt. In het algemeen is het natuurlijk heel waardevol om je op je gemak te voelen bij allerlei mensen, zeker als dit ook het geval is temidden van mensen die je nog niet zo goed of nog helemaal niet kent. Dat is een vorm van vertrouwen die een wisselwerking vormt met het zelfvertrouwen dat je uitstraalt wanneer je in gezelschap bent.
What are the different attachment styles?
For adults, there are generally four attachment styles found in the literature (e.g. Bartholomew & Horowitz, 1991); secure, fearful-avoidant, dismissing-avoidant, and anxious-preoccupied. Each style has its own set of characteristics.
Securely attached adults...
1. are comfortable with both intimacy and independence
2. do not often worry about their partners accepting them or about abandonment
3. have positive images of themselves and others
4. tend to be highly sociable
5. are open to expressing emotions in relationships
Fearful-Avoidant adults...
1. want close relationships, but have trouble trusting others
2. are torn between a desire for intimacy and a fear of sharing their emotions
3. have negative images of themselves and others
4. are hypersensitive to social approval, but avoid social situations
5. tend to emotionally retreat or fail to express their feelings
Dismissive-Avoidant adults...
1. crave independence and claim that they do not need a relationship
2. seek less intimacy when in relationships
3. have a positive self-image, but a negative image of others
4. prefer to spend time away from the social scene
5. do not openly express their feelings with their partners
Anxious-Preoccupied adults...
1. want intimacy in relationships, but tend to become way too dependent on others
2. can become obsessive when in a relationship
3. have a low opinion of themselves, but a high opinion of others
4. have a strong desire for approval from their mates
5. are extremely comfortable with their emotions and usually desire high levels of emotional disclosure, yet they consistently worry about whether their partners are accepting them
References:
Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61, 226- 244.
Bowlby, J. (1969). Attachment (Attachment and loss, Vol 1). New York: Basic Books.
Bowlby, J. (1973). Separation: Anxiety and anger (Attachment and loss, Vol. 2). New York: Basic Books.
Bretherton, I. & Munholland, K. A. (1999). Internal working models in attachment relationships: A construct revisited. In J. Cassidy and P. R. Shaver (Eds.), Handbook of attachment: Theory, research, and clinical applications. Guilford Press.
Hoe mensen bij stress affilieren, hangt voor een deel af van de ervaringen die ze in hun vroege jeugd hebben opgedaan. Afhankelijk van hoe ouders reageerden op de noden van hun kind, ontwikkelen jonge kinderen een bepaalde hechtingsstijl:
· Mensen met een veilige hechtingsstijl gaan ervan uit dat anderen hulpvaardig en te vertrouwen zijn; ze kunnen iets voor je betekenen als je het moeilijk hebt.
· Mensen met een vermijdende hechtingsstijl proberen vooral op eigen benen te staan; ze gaan er niet vanuit dat je aan anderen iets hebt of dat ze te vertrouwen zijn.
· Mensen met een angstig-ambivalente hechtingsstijl tenslotte worden gekenmerkt door een sterke behoefte aan aandacht en bevestiging, gecombineerd met de angst dat anderen ze verlaten of afwijzen.
Deze hechtingsstijlen worden al vroeg aangeleerd en zijn relatief stabiel: mensen nemen deze stijl mee naar hun volwassen leven, waar deze mede bepaalt in hoever en hoe je hulp en steun zoekt in moeilijke tijden. Uit onderzoek blijkt dat de veilige hechtingsstijl het meest succesvol is om stressverschijnselen te reduceren, omdat men zich dan ook veilig voelt bij de eigen partner. In feite gaat het erom hoe je je onder alle omstandigheden veilig kunt voelen bij en in de aanwezigheid van andere mensen.
De hechtingsstijlen zijn dan ook van grote invloed op de liefde, die een speciale vorm van affiliatie is. Als je kunt zeggen, denken, voelen: ik voel me veilig bij jou, wat er ook gebeurt, voel je je meer op je gemak dan wanneer je altijd nog enige reserve, onzekerheid of angst voelt. In het algemeen is het natuurlijk heel waardevol om je op je gemak te voelen bij allerlei mensen, zeker als dit ook het geval is temidden van mensen die je nog niet zo goed of nog helemaal niet kent. Dat is een vorm van vertrouwen die een wisselwerking vormt met het zelfvertrouwen dat je uitstraalt wanneer je in gezelschap bent.
What are the different attachment styles?
For adults, there are generally four attachment styles found in the literature (e.g. Bartholomew & Horowitz, 1991); secure, fearful-avoidant, dismissing-avoidant, and anxious-preoccupied. Each style has its own set of characteristics.
Securely attached adults...
1. are comfortable with both intimacy and independence
2. do not often worry about their partners accepting them or about abandonment
3. have positive images of themselves and others
4. tend to be highly sociable
5. are open to expressing emotions in relationships
Fearful-Avoidant adults...
1. want close relationships, but have trouble trusting others
2. are torn between a desire for intimacy and a fear of sharing their emotions
3. have negative images of themselves and others
4. are hypersensitive to social approval, but avoid social situations
5. tend to emotionally retreat or fail to express their feelings
Dismissive-Avoidant adults...
1. crave independence and claim that they do not need a relationship
2. seek less intimacy when in relationships
3. have a positive self-image, but a negative image of others
4. prefer to spend time away from the social scene
5. do not openly express their feelings with their partners
Anxious-Preoccupied adults...
1. want intimacy in relationships, but tend to become way too dependent on others
2. can become obsessive when in a relationship
3. have a low opinion of themselves, but a high opinion of others
4. have a strong desire for approval from their mates
5. are extremely comfortable with their emotions and usually desire high levels of emotional disclosure, yet they consistently worry about whether their partners are accepting them
References:
Bartholomew, K., & Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61, 226- 244.
Bowlby, J. (1969). Attachment (Attachment and loss, Vol 1). New York: Basic Books.
Bowlby, J. (1973). Separation: Anxiety and anger (Attachment and loss, Vol. 2). New York: Basic Books.
Bretherton, I. & Munholland, K. A. (1999). Internal working models in attachment relationships: A construct revisited. In J. Cassidy and P. R. Shaver (Eds.), Handbook of attachment: Theory, research, and clinical applications. Guilford Press.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
